(Son, ‘ki, üç, dört)
(Duman, duman, duman, duman, duman, duman, duman)
Bu üflediğim duman
Sana veriyo’ mu haber?
Seni veriyo’ mu bana?
Annem her gün “Boşuna” der
Ama gitmediğin zaman
Senin derdin bana da dert
Benimkiler yeter bana
Bu gece de boşluğuma geldin
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız, bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Belki başka bedenlerde, belki bi’ gün aynı yerde
Saçma nedenlerde saklı kalbin, bahanelerde
Aşka dönenlerden değiliz belki denesem de
Başka dönemlerdeyiz sen şimdi beklesen de
Kızım, epey sabrettim, bak, ben de ama kapandı bu perde
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız, bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız, bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Anımsıyorum gözlerindeki ruhu
Uyum sağlamıyorum, sade’ güzel bi’ uyku huyum
Kaybediyo’ olduğum her yerde korku
Ve “Anne,” diyorum, “bunun bi’ sonu yok mu?” (Son, ‘ki, üç, dört)
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız, bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Seni şeytanlardan aldım
Meleklere veriyorum
Kız, bu gece de ölüyorum
Unutmayı deniyorum
Bu üflediğim duman
Sana veriyo’ mu haber?
Seni veriyo’ mu bana?
Annem her gün “Boşuna” der ama
Gitmediğin zaman
Senin derdin bana da dert
Benimkiler yeter bana
Bu gece de boşluğuma geldi
Buna deniyo’ mu “Kader’”?
